निबंध: कोरोना महामारी (Corona Essay in Marathi)

निबंध: कोरोना महामारी (Corona Essay in Marathi)

कोरोना महामारी वर निबंध (Corona Essay in Marathi -लहान मुलांसाठी)

Table Of Contents

जानेवारी.. फेब्रुवारी… मार्च… आता फक्त दोन महिने राहिले होते आणि मग उन्हाळी सुट्टी चालू होणार होती.
सुट्टीमध्ये कुठे फिरायला जायचं,कोणते खेळ खेळायचे, कोणकोणत्या मित्र मैत्रीणीना भेटायचं अशा एक ना अनेक गोष्टींची सुनियोजित यादी मनामध्ये आधीच तयार झाली होती. आता वार्षिक पेपर चालू होण्यासाठी थोडेच दिवस राहिले होते आणि अभ्यासाची भरपूर तयारी सुद्धा चालू होती.

इतक्यात टीव्ही वरती एक बातमी सारखी झळकू लागली.. “जागतिक कोरोना महामारी.. “भारतात कोरोनाचा शिरकाव” सुरवातीला या बातमीची काहीच भीती वाटली नाही. पण थोड्याच दिवसात कोरोना रुग्णांची संख्या इतकी वाढू लागली की सर्वत्र लॉकडाऊन जाहीर करावा लागला. सर्वजण आप आपल्या घरी बंद झाले. आमची शाळा बंद झाली, बाबांच ऑफिस बंद झालं, त्यामुळे सगळे खूप खुष झाले. रोज वेगवेगळ्या रेसिपी तयार होऊ लागल्या. कॅरम, पत्ते, बुद्धिबळाचे डाव रंगू लागले. जुने फोटो खेळणी यांची शोधाशोध सुरू झाली.

सुरवातीला खूप धमाल केली. परंतु नंतर घरामध्ये कोंडून ठेवल्या सारखं वाटू लागलं. बाहेर मैदानातील खेळांची आठवण यायला लागली. मित्रांची भेट न झाल्यामुळे अस्वस्थ वाटू लागलं होत. एका जागी घट्ट बांधून ठेवल्यासारख वाटू लागलं. यानंतर खूप भयानक परिस्तिथी झाली. लोकांना खाऊच्या आणि रोजच्या वापराच्या वस्तू आणण्यासाठी सुद्धा बाहेर पडणं अवघड झालं. जे रोजकामाई करून खाणारे लोक होते त्यांना पोटभर अन्न मिळणे सुद्धा मुश्किल होऊन गेलं. पण अश्या परिस्थितीत सुद्धा पोलीस लोकांच्या सुरक्षेसाठी आणि डॉक्टर लोकांच्या आरोग्यासाठी दिवसरात्र खंबीरपणे कोरोनाशी लढा देत होते.स्वतःच्या आरोग्याची कोणतीच काळजी न करता जनतेच्या सेवेसाठी हे लोक गुंतून गेले होते. या अशा भयंकर परिस्थितीमध्ये कोणताही देव मदतीला नव्हता तर पोलीस कर्मचारी, डॉक्टर, नर्स,सफाई कामगार,शेतकरी हे लोकचं देव बनले होते.

पंतप्रधान नरेंद्र मोदी आणि स्थानिक प्रशासन लोकांचं मनोबल वाढवण्याचा पूर्ण प्रयत्न करत होते. सोशल मीडिया च्या माध्यमातून काळजी घेण्यासाठी आणि लोकांची भीती घालवण्यासाठी लोकांना संबोधित करत होते.सोशल distancing आणि मास्कचा वापर सर्वांसाठी खूप महत्त्वाचा बनला होता. लवकरच आपण या संकटातून बाहेर पडू अशी आशा आता सर्वांना लागली होती.

विद्यार्थी सुद्धा आता चिंतेत होते. तस पाहायला गेलं तर शाळेला सुट्टी मिळालेली सर्वांना आवडते. पण ४..६ महिन्यांची सुट्टी आता नकोशी वाटू लागली.कंटाळा वाटणारी शाळा सुद्धा आता आठवू लागली होती.आपण त्रास आणि कंटाळा म्हणून ज्या गोष्टींकडे पाहतो कदाचित वेळ गेल्यानंतर त्याच गोष्टींच्या आठवणीत आपलं मन जास्त रमत.कोरोना मुळे लोकांना अश्या गोष्टींची जाणिव अगदी जवळून झाली.

Covid Essay in Marathi

आमच्या शेजारी एक वयोवृद्ध आजी- आजोबा राहत होते. दोघेच राहत असल्याने त्यांना औषधे आणि किराणा या गोष्टी आणण्यासाठी लोकांची मदत लागत होती.सर्वजण त्यांना मदत करत होते. पण वेगवेगळ्या लोकांच्या संपर्कात आल्याने आजोबांना कोरोनाचा संसर्ग झाला. त्यांची मुले सुद्धा त्यांच्या जवळपास नसल्याने ते दोघे खूप घाबरुन गेले. त्यांना आता कोणीच मदत करण्यासाठी पुढे येत नव्हतं. त्यांना मिळणारी सर्व मदत बंद झाली.मग माझ्या बाबांनी त्यांना मदत करण्याचं ठरवलं.

त्यांना हॉस्पिटल मध्ये दाखल करण्यापासून ते त्यांना रोज न चुकता जेवणाचा डबा पोहचवण्या पर्यंत सर्व मदत बाबा करत होते. माझे बाबा त्यांच्या या मोठ्या संकटात त्यांचा खूप मोठा आधार बनले. त्यांना सुद्धा तो आधार त्यांच्या मुलांप्रमाणे वाटला. आणि आजोबा एका महिन्यातच कोरोना वर मात करून सुरक्षितपणे घरी परतले. माझ्या मनात बाबांबद्दलचा आदर द्विगुणित झाला.त्या परिस्तिथी मध्ये सुद्धा तो माझ्यासाठी खूप मोठा आनंदाचा क्षण होता. जर आपण एकमेकांस सहाय्य केले तर आपण या कोरोना ला नक्की हरवू शकतो यावर माझा पक्का विश्वास बसला.

अगदी आजच्या दिवसापर्यंत सुद्धा कोरोना चे संकट / कोरोना महामारी अजून पूर्णपणे नाहीसे झालेले नाही. सुदैवाची बाब अशी की आता या महामारी वर लस शोधण्यात सरकारला यश आलं आहे. तरी जोपर्यंत आपल्याला लस मिळत नाही तोपर्यंत आपण काळजीचे सर्व नियम पाळले पाहिजेत.लोकांनी या संकटातून शिकलं पाहिजे की आपण निसर्गाच्या नियमांचा दुरुपयोग केला तर आपल्यावर संकट येणारच आहे. मानवता हा धर्म मानून आपण निसर्गाची आपण पूजा केली पाहिजे. त्याने आपल्याला भरभरून दिलं आहे त्याचा योग्य आणि व्यवस्थित वापर केला तर आपण प्रत्येक संकट परतवून लावू शकतो. याच सर्व गोष्टींचा पुरस्कार करून आपण कोरोना आपल्या आयुष्यातून हद्दपार करू अशी मला आशा वाटते आणि आपण या मोहिमेत नक्कीच यशस्वी होऊ.

कोरोना महामारी आणि ताळेबंदी -मराठी निबंध (Corona Essay in Marathi)

कोरोना महामारी निबंध Corona nibandh

आजपर्यंत अनेक महामारी येऊन गेल्या. डेंग्यू, चिकगुनिया, प्लेग या सारख्या आजारांबद्दल खूप ऐकले देखील होते पण माझ्या सारख्या नव्या पिढीतील युवकांसाठी हा पहिलाच महामारीचा अनुभव आहे. घरातील वृद्ध मंडळींच्या म्हणण्यानुसार एखाद्या महामारीमुळे संपूर्ण जग थांबण्याची ही जगातील पहिलीच वेळ आहे. त्यांची अशी महामारी पूर्वी कधीच पाहिली नव्हती.

चीन पासून गूढ रित्या चालू झालेली  ही भयंकर महामारी बघता बघता अमेरिका, ब्राझील, इटली, फ्रांस सोबत सम्पूर्ण जगाला आपल्या संक्रमणात कैदच केले होते. यातून भारतही बचावला नाही. 2020 च्या फेब्रुवारी-मार्च महिन्यात सुरू झालेली ही महामारी 2021 सालपर्यंत पर्यंत अजूनही तशीच आहे. पण गम्मत अशी की, ज्या देशापासून सुरुवात झालेली ही कोरोना महामारी त्या देशात आता मोजकेच संक्रमित राहिले आहेत. इटली सारख्या प्रगत देशात जिथे वैद्यकीय सेवा जगात अव्वल मानली जाते ती देखील या महामारीपुढे हतबल झालेली दिसून आली. हे संक्रमण रोखावे तरी कसे याचे सुरुवातीला कोणत्याच सरकारला कल्पना नव्हती, यावरील औषधे तर खूप दूरचा विचार होता. काही देशांनी यावर उपाय म्हणून लॉकडाऊन हा पर्याय म्हणून निवडला.

जगातील अनेक कँपन्यांनी लस तयार करण्यासाठी पुढाकार घेतला आहे यामध्ये काही भारतीय फार्मा कँपन्यांचा देखील समावेश आहे. काही संशोधकांच्या मते हा विषाणू चीनच्या एका लॅब मध्ये कृत्रिमरीत्या तयार केला आहे असा दावा करण्यात आला. तर चीन सरकारच्या म्हणण्यानुसार हा विषाणू एका वटवाघूळ मुळे निर्माण झाल्याचा रिपोर्ट सादर करण्यात आला. कोरोना महामारी काळामध्ये सरकारी व्यवस्थेचे अक्षरशा तीन तेरा वाजले होते. ब्राझील, इटली सारख्या देशात मृत लोकांचा अंत्यविधी करण्यास देखील विलंब होत होता. एकाच वेळी 40-50 जणांना पुरण्याचे ते दृश्य खूप विचलित करनारे होते.

भारताने देखील कोरोनाच्या पहिल्या लाटेत वेळेत लॉकडाऊन लावल्याने अनेक समस्या टाळता आल्या. पण त्या ताळेबंद मुळे परराज्यातील मजुरांचे खूप हाल झाले. काही लोकांनी मिळेल त्या वाहनांनी आपली घरे गाठली तर काहिजण वाहना अभावी चालत उन्हाची पर्वा न करता आपले घर गाठले. काही जणांच्या कडे तर जाण्यासाठी पैसे देखील उरले नव्हते, अशा या कठीण प्रसंगी काही सेलिब्रिटी सरसावल्या आणि त्यांनी स्वखर्चाने परराज्यातील लोकांना त्यांच्या घरी सुखरूप पोहचविले. या कठीण प्रसंगी भारतातील अनेक उद्योजक तसेच दानशूर व्यक्तीनी सढळ हातानी मदत केली.

कोरोनाच्या या संकटात आम्ही एक महत्वाचा बोध घेतला तो म्हणजे स्वच्छतेचा.. यामध्ये स्वछतेचे महत्व पटल्याने सर्वजण मास्क वापरणे, सार्वजनिक ठिकाणी थुंकणे, उघड्यावरील पदार्थांचे सेवन न करणे तसेच सार्वजनिक ठिकाणी उघड्यावरील वस्तुंना स्पर्श न करणे अशा सवयी स्वता अवगत करून घेतेले दिसून येत आहे. तज्ञांच्या मते ह्या महामारीचे परिणाम दीर्घ काळासाठी होणार असून जनतेचे लसीकरण करण्या खेरीज दुसरा पर्याय नाही आहे असे म्हटले जात आहे. भारतातील काही अग्रगण्य फार्मा कम्पन्या यासाठी पुढाकार घेऊन लस तयार करत आहेत. लवकरात लवकर ह्या लसी तयार होऊन लोकांपर्यंत पोहचू दे आणि सर्वजण या Corona महामारीला सम्पवूया अशी आशा करूयात.

इतर विषयांवरील निबंध आणि भाषणे :

१. शिक्षक दिन भाषण (Teachers Day Speech in Marathi)

२. व्हॅलेंटाईन आणि 21 व्या शतकातील नाती (निबंध)

३. पावसाळा निबंध मराठीमध्ये (Essay on Rainy Season in Marathi)

४. छत्रपती शिवाजी महाराज माहिती मराठी मध्ये

Chetan Jasud

मी एक पूर्ण-वेळ डिजिटल मार्केटर आणि अर्धवेळ ब्लॉगर आहे ज्याला लिहायची, प्रवासाची तसेच या टेकनॉलॉजीच्या युगात अपडेटेड राहायची आवड आहे.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *